O manual propón desenvolver unha verdadeira cultura de centro inclusiva, incorporando a atención ao alumnado con TEA á organización habitual do centro.

• Revisar a documentación do centro desde unha perspectiva inclusiva.
• Detectar necesidades de formación do profesorado.
• Favorecer a coordinación docente e entre os distintos profesionais.
• Mellorar a sinalización e accesibilidade dos espazos.
• Promover a colaboración entre centro e familia.
• Planificar con antelación o proceso de acollida do alumnado.
• Coordinarse con outros servizos e institucións implicadas.

O documento concede especial importancia á preparación da chegada ao centro, anticipando espazos, persoas, rutinas e posibles situacións que poidan xerar inseguridade ou sobrecarga.

Entre as medidas propostas figuran:

• Facilitar visitas previas ao centro xunto coa familia.
• Favorecer unha incorporación progresiva cando resulte conveniente.
• Recoller previamente información relevante sobre o alumno ou alumna.
• Informar ao profesorado sobre fortalezas, necesidades e características sensoriais.
• Utilizar pictogramas, historias sociais e outros apoios visuais.
• Prestar especial atención ás entradas e saídas do centro.
• Observar os intereses, relacións e necesidades nos primeiros días.

A guía aposta por unha planificación que permita ao alumnado con TEA participar activamente na aula dentro dunha contorna estruturada, predicible e accesible.

Recoméndase coñecer previamente as fortalezas, intereses, necesidades de comunicación e características sensoriais do alumnado, así como elaborar intervencións individualizadas cando sexa necesario.

O documento incorpora tamén o enfoque do Deseño Universal para a Aprendizaxe (DUA), atendendo aos seus tres principios:

• Representación: ofrecer diferentes formas de presentar a información.
• Expresión: permitir distintas maneiras de comunicar e demostrar a aprendizaxe.
• Implicación: favorecer a motivación, a autorregulación e a participación.

Entre as propostas metodolóxicas recollidas no manual destacan:

• Ambientes estruturados e previsibles.
• Organización clara dos espazos.
• Utilización continuada de apoios visuais.
• Instrucións claras, directas e sen ambigüidades.
• Anticipación das tarefas e dos cambios.
• Aprendizaxe cooperativa e propostas multinivel.
• Aprendizaxe-servizo e prácticas restaurativas.
• Aplicación de estratexias como o método TEACCH.

O manual dedica un apartado específico aos recreos, xa que poden xurdir dificultades relacionadas coa interacción social, a interpretación das regras implícitas dos xogos ou a sobrecarga sensorial.

Entre as recomendacións destacan:

• Establecer rutinas claras durante o tempo de lecer.
• Explicar de maneira directa o que se espera do alumnado.
• Empregar guías visuais, planos ou normas de xogo.
• Crear diferentes zonas de actividade.
• Dispoñer dunha área tranquila e de relaxación.
• Facilitar a participación e as relacións sociais cos iguais.

A inclusión debe estenderse tamén aos distintos espazos e momentos da xornada escolar, non só á aula.

O manual propón anticipar as situacións, reducir posibles sobrecargas sensoriais, facilitar descansos cando sexan necesarios e utilizar apoios visuais que axuden a comprender as rutinas e actividades.

A guía considera fundamental establecer unha relación de colaboración entre a escola e as familias, baseada na comunicación, a confianza e o intercambio de información.

Esta coordinación contribúe tanto ao benestar emocional como ao desenvolvemento integral do alumnado e permite manter unha resposta educativa máis coherente entre os diferentes contextos.

O manual chama tamén a atención sobre a especial vulnerabilidade que pode presentar o alumnado con TEA e a necesidade de adoptar medidas preventivas que favorezan a súa seguridade, inclusión e competencia social.

O benestar emocional debe formar parte da resposta educativa e non limitarse unicamente á intervención ante situacións problemáticas.

A publicación incorpora un apartado destinado a desmontar mitos e falsas crenzas arredor das persoas con TEA, co obxectivo de favorecer unha comprensión máis axustada e respectuosa da diversidade.